De eerste sneeuw

Ik word wakker door een luid geschraap over het asfalt. Het is een geluid dat ik niet meteen kan plaatsen. Tot ik met een klein voorgevoel uit bed sluip en richting de woonkamer loop. Hoewel de gordijnen nog dicht zijn valt er toch een wit licht in de kamer. Nog voor ik de gordijnen geopend heb weet ik het al: het heeft gesneeuwd. Ik kan het bijna ruiken. Wanneer ik het raam nader voel ik onder mijn blote voeten het parket kouder en kouder worden. Ik open de gordijnen en zie een goede 10cm dikke pak sneeuw liggen.

Er is een hoop commotie op de parking van ons appartementsblok. De concierge is druk in de weer. Hij heeft een grote sneeuwploeg aan een jeep bevestigt en rijdt de parking op en af, de sneeuw voortduwend naar de rand van de parking. Een andere hulp loopt met een karretje over het voetpad waarbij hij zoals Hans en Grietje witte korrels achterlaat. Alleen is het geen brood, maar zout.

zout strooien sneeuw

De buurman loopt in zijn korte pyjamabroek en gigantische bottinen naar zijn auto. Hij begint druk te krabben en laat de wagen draaien. Ik erger me sowieso al aan zijn wagen dat steeds gromt als een beest en de hele buurt wakker houdt. Nu staat het ding urenlang warm te draaien. Hij gaat naar binnen en komt terug aangekleed naar zijn auto en probeert weg te rijden. Hoe meer gas hij geeft hoe dieper hij zichzelf vastrijdt in de sneeuw. Als een oud vrouwtje sta ik het gebeuren af te schieten, stiekem, tussen de lammelen van mijn jaloezieën. Ik grinnik en denk: “karma”. Uiteindelijk geeft hij het op en trekt hij weer naar binnen.

gif sneeuw van auto krabben

Langzaamaan trekt de ene buur na de andere naar buiten en kan het krabben beginnen. De buren zijn niet de enigen die druk in de weer zijn. Ook de eekhoorntjes zijn blijkbaar nog niet aan hun winterslaap begonnen. Ze huppelen zoals steeds over de elektriciteitskabels en springen van boom tot boom. De allerlaatste eikeltjes en kastanjes in hun muiltje. De sneeuw deert hen blijkbaar niet, het zijn ware koorddansers.

Als een klein kind maak ik ’t ventje wakker en roep ik: “Het heeft gesneeuwd, het heeft gesneeuwd!” Ik begrijp bijna mijn eigen reactie niet, ik ben niet bepaald gek op sneeuw, maar dat kinderlijke gevoel kon ik blijkbaar niet onderdrukken.

gif sneeuw edward scissorhands

Misschien vind ik de sneeuw hier ook fijner omdat de zon nog schijnt. Het is iets dat me deze zomer ook al opviel: het regent bitter weinig in de streek waar wij wonen. Meestal klaag ik steen en been rond deze periode van het jaar in België, maar hier niet. Tegen de koude kan je je tenslotte makkelijk kleden. Uggjes aan, wantjes om de handjes, een wollen muts en een sjaal en tadaaa, je bent warm genoeg aangekleed om de winterse temperaturen aan te kunnen!

blauwe lucht op 1 december
De lucht op 1 december zag er zo uit…

Ik panikeer een beetje wanneer ik besef dat ik later vandaag nog een vliegtuig moet halen, maar algauw wordt duidelijk dat ik niét in België leef, maar wel in Amerika. In New Jersey is zo’n verse pak sneeuw dan ook geen probleem. Alle straten worden in een recordtempo vrij gemaakt en zelfs het oude besje in onze straat maakt haar oprit volledig sneeuwvrij. Ook op de voetpaden is er al snel geen sneeuw meer te bespeuren.

Blijkbaar zijn er strenge boetes voor zij die de sneeuw niet wegruimen voor hun eigen deur. Te lastig om het zelf te doen? Bij het plaatselijk politiekantoor kan je een lijst met namen krijgen van mensen die kunnen helpen. Vooral jongeren verdienen op deze manier in de winter een zakcentje bij.

gif sneeuw Joy

Zonder problemen raken we later die dag op de luchthaven en vliegen we eindelijk richting België. Had dit België geweest, dan had het land plat gelegen. Auto’s zouden zich vastrijden, de bovenleidingen zouden kapot zijn waardoor er geen treinverkeer meer mogelijk was en vliegtuigen zouden aan de grond moeten blijven. Op momenten als deze is het zalig vertoeven in Amerika.

Pepsiblikjes vormen kerst-en sneeuwman

Eigenlijk zou het me niet mogen verbazen, want wanneer de Amerikaan het écht wil, blijkt duidelijk dat ze heel wat organisatorisch talent hebben. Zoals wanneer ik mijn plaatselijke supermarkt bezoek. Telkens weer opnieuw ben ik verbaasd over de figuren die uit de dozen met blikjes Pepsi tevoorschijn worden getoverd. Het duurt vaak een hele dag vooraleer ze hun nieuwe vorm bereikt hebben, maar het loont de moeite!

Stiekem ben ik nu wel blij dat ik in België ben zodat ik de sneeuw voorlopig nog even kan ontvluchten. Het is de tijd om samen te zijn met familie, om te genieten van elkaar en de feestdagen.

gif sneeuw home alone

En dat witte spul? Dat kan wel nog eventjes wachten!

Veel liefs uit het mooie Gent en zalig kerstfeest toegewenst!

 

prettige feesten - reuzenrad - Kerst Gent

 

Herfst aan de Hudson

Hier in Amerika zijn de elektriciteitsdraden bovengronds te vinden. Eén van mijn favoriete momenten op de dag? Eekhoorntjes over de kabels zien huppelen met eikeltjes in hun mond. Overlaatst zag ik er zelfs enkele met een ruwe kastanjebolster in hun muiltje over de draden rennen. Geen idee hoe ze ’t uithielden!

eekhoorn-op-boom
Deze eekhoorn zat een poosje stokstijf op deze boom. Waarschijnlijk dacht hij heel hard: “Ze zien me niet, ze zien me niet, ik word de boom, ik ben de boom, ik ben een boom, ze zien me niet…”

Sinds kort ben ik weer begonnen met lopen. In België woonde ik dichtbij de Schelde. Ik vond het zalig om via een weide langs de Schelde te lopen. Onderweg kwam ik steeds enkele paarden en ezeltjes tegen. De ezeltjes keken met hun schattige snoet nieuwsgierig mijn richting uit. De paarden renden zover ze konden met me mee langs het parcours dat me naar de Schelde zou leiden.

Wanneer ik ’s morgens vroeg of bij valavond liep, zag ik bovendien steeds enkele konijntjes springen. Met wat geluk zag ik zelfs een fazant. Dit is één van dé redenen waarom ik niet snel in een fitnesscentrum te vinden zal zijn. Er is zoveel te zien buiten, dat zou ik niet willen inruilen voor een tv-scherm of zicht op enkele ruwe fitnesstoestellen.

roze-nike-loopschoenen

Ik heb een serieuze haat-liefdeverhouding met het lopen wat dat betreft. Ik hou van de verrassingen onderweg, het energiegevoel dat ik achteraf heb en het feit dat ik mijn gedachten de vrije loop kan laten gaan. Het vrije gevoel lijkt mijn hoofd wel te belonen tijdens het lopen. Soms denk ik namelijk helemaal niets en geniet ik van het lopen. En dàt, dames en heren, is een rariteit. Alsof ik eindelijk mijn hoofd even op pauze kan zetten. Het nadeel is echter dat mijn fysiek op dit moment op niets trekt waardoor ik algauw zo rood zie als een tomaat en dat mijn kuiten de hele tijd “Neeeee!” lijken te schreeuwen.

Het feit dat ik bij mijn laatste rondje lopen weer eens enkele eekhoorntjes voor mijn neus zag wegspringen deed me echter veel plezier. Ik vraag me af hoe lang ik ze nog zal kunnen bewonden met hun prachtige pluimstaart. Vorige week rook ik voor het eerst de herfst. Snap je wat ik bedoel? Hoe je nog voor je de bladeren ziet verkleuren of ze naar beneden ziet dwarrelen, dat je toch al de herfst ruikt? Hier en daar wordt er al een open haard ontstoken en de dennenappels rollen voor je voeten.

Herfst-aan-de-Hudson

Ik hou er van om op een plek te wonen waar de vier seizoenen duidelijk merkbaar zijn. Ik mag dan geen grote fan zijn van sneeuw, toch vind ik het een spannend moment wanneer ik voor het eerst het ijs in de lucht kan ruiken.

Vroeger dacht ik dat de lente mijn favoriete periode was, wanneer de lucht weer voor het eerst helderblauw wordt na een donkere winter en al de dieren uit hun winterslaap komen. Het moment dat de meeste bloemen op hun mooist zijn en prachtige bloesems te zien zijn op de takken van de bomen. Steeds weer opnieuw ben ik echter verbaasd door de herfst. De kleuren in de lente zijn fris en fel, maar de kleuren van de herfst zijn veel warmer.

Herfst-aan-de-Hudson

Vorig weekend genoten ’t ventje en ik van een zondagse herfstwandeling. We trokken naar Palisades Interstate ParkHet park is een lange strook groen aan de rand van de Hudson, dit aan de kant van New Jersey. Aan de overzijde van het water heb je zicht op New York. 

George-Washington-Bridge-NJ-side-Hudson-View-on-NY
De George Washington Bridge – overigens met 2 verdiepingen waar auto’s kunnen rijden – aan de Hudson, met zicht op New York City.

Met meer dan 40.000 hectaren groen, hadden we heel wat mogelijkheden. Zo was het fijn om aan de voet van de Hudson te wandelen, maar we konden ook hogerop, op enkele indrukwekkende kliffen, wandelen.

kliffen-bossen-herfstkleuren-hudson-new-jersey

We hadden mooi zicht op het niet zo mooie gedeelte van New York: de Bronx. Maar het gaf een machtig gevoel om uit te torenen boven het kleurrijke bladerdak en de Hudson.

Palisades-Interstate-Park-NJ-Hudson

Het was een zalige zondag. Het deed me denken aan de hersftvakanties uit mijn jeugd. Hoe ik tot twee keer toe in de Semois was gesukkeld – gelukkig niet in de Hudson! – en hoe we niets liever dan het befaamde laddertjesparcours ook gekend als ‘wandeling 84’ in Rochehaut deden. Mijn broer knorde luid in het stille bos en deed alsof hij een everzwijn was en mijn ouders gingen op zoektocht naar die ene vliegenzwam.

Als een klein kind liep ik vorige zondag met opzet door de reeds gevallen bladeren. Niets leuker dan ’t geluid van ruisende bladeren! ’t Ventje probeerde wat wild te schieten, nee, niet op de manier dat je denkt:

fotograferende-man-aan-de-Hudson-NJ

Soms is het verleidelijker om op een zondag onder een dekentje te kruipen voor de tv, maar echt waar, het loont al eens de moeite om nog buiten te komen! Dus mijn tip? Ga nog snel naar buiten voor alle bladeren gevallen zijn en geniet van de prachtige kleuren!

Herfst-aan-de-HudsonPin voor later:

Herfst aan de Hudson. Herfst aan de Hudson, New Jersey met zicht op New York. Genieten van de prachtige herfstkleuren aan de Hudson kan je doen in het Palisades Interstate Park

 

Op zoek naar groen in New Jersey

Op 25 augustus werd in Amerika de dag van National Parks gevierd. De groep van National Parks is in 1916 ontstaan om enerzijds de parken te beschermen, maar anderzijds ook om mensen naar de natuur te lokken.

Zelfs Google wijdde een leuke doodle dat verscheen op deze dag:

Om de National Parks verder in de kijker te zetten riep President Obama bovendien de Katahdin Woods and Waters in Maine uit tot Nationaal Monument. Het is een stuk ongerepte natuur waar de Appalachian Trail door loopt

appalachian-trail-map

De Appalachian Trail is 3500 km lang en is een wandelpad dat door het Appalachen gebergte in het oosten van de US loopt. Zoals je op de kaart kan zien doorkruist het pad op deze manier verschillende staten: Georgia, North Carolina, Tennessee, Virginia, West Virginia, Maryland, Pennsylvania, New Jersey, New York, Connecticut, Massachusetts, Vermont en New Hampshire. Voor vele staten is het gebergte ook de grens van de staat.

Wij konden niet achterblijven en besloten daarom om ook wat natuur te verkennen. We vertrokken laat op de middag en ons eerste plan om het Wawayanda National Park te bezoeken kon niet doorgaan gezien het park ‘volzet’ was. Toen we aan de ranger vroegen hoe dat kwam en waar we dan wel heen konden haalde die gewoon zijn schouders op: “It’s always like this on weekends, everything is full, all parks are full.” Een beetje vergelijkbaar dus met de Belgen die bij mooi weer massaal naar de kust trekken om elkaar dan onder de voeten te lopen.

Wij besloten echter om niet op te geven en reden verder de bossen in, op naar een ander park. Het leek wel alsof we de Ardennen doorkruisten, het was supermooi! ’t Ventje amuseerde zich rot met de wagen terwijl we steeds verder omhoog cirkelden, het gebergte in. Ik nam intussen nog een pilletje tegen reisziekte in en genoot van het uitzicht.

In de verte zagen we plots een Obelisk opdoemen. Het is een oorlogsmonument ter ere van de strijders uit WOI. De Obelisk duidt ook het hoogste punt aan van New Jersey (550m.)

Obelisk-High-Point-State-Park

De Obelisk is te vinden in High Point State Park. Zoals je op de kaart kon zien loopt de Appalachian Trail maar een klein stukje door New Jersey, meer zelfs, het ligt op de grens met de staten New York en Pennsylvania. Wij zeurden en deden het pad niet te voet maar gebruikten de paardenkracht van onze wagen om ons naar boven te brengen. Eenmaal boven konden we genieten van een prachtig platform dat uitzicht gaf op de drie staten en de verschillende gebergten.

Uitzicht-over-High-Point-State-ParkSelfie-met-uitzicht-op-High-Point-State-Park

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uitzicht-High-Point-State-Park

Ook de Obelisk konden we nu van dichtbij bekijken. Wij waren er later op de namiddag waardoor de Obelisk reeds gesloten was, maar in principe kan je ook in de Obelisk opdat je dus nog hoger kan gaan om het magnifieke uitzicht te bewonderen…

Obelisk-High-Point-State-Park

Van hieruit konden we ook het meer zien van High Point State Park. Ik hunkerde al weken naar een frisse duik, vooral gezien het ontzettend warme weer van de afgelopen dagen. Het duurde dan ook niet lang vooraleer we een plekje zochten op het gras vlakbij het meer.

Beach-Met-Uitzicht-Op-High-Point-State-Park

Het was aangenaam vertoeven aan het meer tussen de frigoboxtoeristen. Ook wij hadden onze picknick mee, maar ’t moet gezegd: de Amerikanen waren goed voorzien! Er waren bovendien heel wat picknicktafels met bijhorende barbecue beschikbaar, iets waar de Amerikanen gretig gebruik van maakten.

BBQ-at-the-beach-of-High-Point-State-Park

Beach-at-the-High-Point-State-Park

Zoals je op de foto kan zien waren er zelfs redders aanwezig. Het park biedt uitstekende faciliteiten aan met douches, wc’s, kleedcabines, snackbar, … Ik schrok wel even bij het bezoeken van deze faciliteiten toen ik het mededelingenbord zag en wat er op gepind was:

What-to-do-if-you-encounter-a-bear

Bijna was ik vergeten dat ik in Amerika was, tot dit bericht natuurlijk. Beren! Het lijkt me wel leuk om ze ooit eens in het wild te zien, maar in close-up? Dat is echt niet nodig!

Het deed me denken aan de keer toen we met school op bosklas gingen. Ik moet een jaar of 13 geweest zijn. We speelden een bosspel waarbij we best een grote oppervlakte in beslag namen. Het was een soort stratego en het ging er wild aan toe. We renden van de ene kant naar de andere kant van het bos. Ik herinner me nog hoe leuk ik het vond tot er plots overal geschreeuw te horen was. Ik draaide me om en vlak voor mijn neus zag ik een paar slagtanden opdoemen: het was een everzwijn! Het zwijn gromde en knorde en leek de aanval te willen inzetten. Ik snelde weg in een korte bocht om het zwijn heen waardoor het everzwijn duidelijk van slag was. Er waren verschillende zwijnen opgedoken die er toen rondliepen, ook schattige kleintjes. Waarschijnlijk hadden zij meer schrik van ons dan wij van hen. Algauw zetten we ons spel verder terwijl de zwijnen ons verbaasd aankeken. Niettemin is het beeld van het grote mannetjeseverzwijn met gigantische slagtanden voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.

In High Point State Park maakte ik ook nog kennis met de geschiedenis van het park. Het plekje aan het water was blijkbaar lange tijd het kamp waar scoutsjongens bij elkaar kwamen…

Kamp-Henry-Kohl

Ik genoot met volle teugen van het park waar het best rustig was. Het water was ontzettend helder waardoor ik zelfs mijn voeten kon zien en hier en daar een opgeschrikte vis. Het water was ideaal van temperatuur en voelde fluweelzacht aan.

Voor we het wisten begon de avond te vallen waardoor we weer huiswaarts keerden. Niet ver van ons huis zagen we op de kaart nog “The Great Falls” staan waardoor we besloten om nog één stop te houden.

The Great Falls in Patterson zijn omgeven door talloze oude textielfabrieken en dat getuigt dan ook meteen van het belang van de waterval. Patterson betekende voor de Industriele Revolutie evenveel als Sillicon Valley vandaag de dag betekent voor IT. We waren een beetje teleurgesteld door de waterval. Het was mooi maar nu ook weer niet zoooo indrukwekkend. Misschien zijn we verwend of misschien was het een te warme dag?

The-Great-Falls-in-Patterson-New-Jersey

Of misschien raak ik gewoonweg niet onder de indruk van een waterval…

Zo besloten mijn ouders me trots mee te nemen naar de Watervallen van Coo. De ouders hadden de watervallen in hun eigen jeugdjaren gezien en mijmerden over hoe groots de Watervallen van Coo waren. Mijn broer en ik konden onze lach niet inhouden bij de aanblik van de toch niet zo hoge watervallen van Coo. Misschien waren onze verwachtingen te hoog? Het bezoek eindigde in Spa waar de ouders nog gezellig rondwandelden en twee tieners die liever in de auto bleven zitten om naar muziek te luisteren… Tip voor mezelf: bezoek de waterval na een regenachtige dag. 

High Point State Park zal ik in ieder geval niet gauw vergeten. Daar was ik namelijk wél van onder de indruk! De prachtige natuur, het zalige water, … Een picknick met mooi uitzicht… Meer van dat a.u.b.!

View-over-High-Point-State-Park

 

Pin voor later:

Op 25 augustus vierden we in Amerika dag van de National Parks. Ook wij gingen op zoek naar wat groen in High Point State Park, New Jersey!