Van Oud naar Nieuw!

 We naderen eind januari 2017…

Maar zoals mijn vader altijd zei: “Tijdens de hele maand januari kan je iedereen nog een gelukkig Nieuwjaar wensen.” Dus bij deze lieve lezers: de beste wensen voor het nieuwe jaar! 

Aandachtige lezers hebben misschien opgemerkt dat het een tijdje geleden is sinds ik laatst geblogd heb, niet dat ik niet de tijd had of niet wist waarover bloggen. Ik denk dat dat net een beetje mijn probleem was: véél te veel te vertellen!

happy new year
Ik vierde de overgang van Oud naar Nieuw vlakbij Times Square in de Beer Authority waar we genoten van drank, buffet, muziek, knallers en people watching aan The New York Times.

De meest gelezen blogs in 2016

Hoewel ik vooral in het hier en het nu leef vind ik het altijd fijn om terug te kijken op oude herinneringen. Eén van de redenen waarom ik een beetje moeite heb met schrijven de laatste tijd is het zoeken naar de juiste stijl en onderwerpen. Enerzijds is deze blog een uitlaatklep voor mezelf. En hoewel het ergens begonnen is om het thuisfront op de hoogte te houden van het wel en wee van mezelf in het buitenland, geloof ik graag dat het uitgegroeid is tot net dat ietsje meer.

Dat ietsje meer zijnde: het doen kriebelen bij jou om ook een stapje in de wereld te zetten. 

Wanneer ik echter een blog schrijf weet ik zelden wat het resultaat zal zijn. Het is erg bevreemdend om te zien hoe een blog waar je nauwelijks tijd aan besteed plots ontzettend populair is, terwijl een bericht waar je je hart en ziel in steekt met moeite bekeken wordt.

Volgens mijn vriend Google zijn dit de 5 meest bekeken blogs van afgelopen jaar:

5. Herfst aan de Hudson

4. Dit is Amerika

3. How you doin’

2. De wederopstanding van het World Trade Center

1. Waarom boodschappen doen in Amerika geen lachertje is

George Washington Bridge - NY-NJ

Mijn persoonlijke 5 favoriete blogs van afgelopen jaar:

5. De eerste sneeuw

4. Een dag in Boston

3. Miss Liberty

2. Op zoek naar groen in New Jersey

1. ’t Zeetje

2016, een jaar van vele veranderingen, een overzicht:

  • 19 februari 2016

’t Ventje en ik trouwen.huwelijk Een dag voordien zei iemand me: “Ik weet, het is een cliché, maar het is de mooiste dag van je leven, geniet er van!” Ik lachte het weg… Maar echt waar, dit was echt de beste dag uit mijn leven!

 

  • 1 maart 2016…

Kortrijk… ben ik volledig ingetrokken bij ’t Ventje in zijn Kortrijk dat uiteindelijk ook een beetje mijn Kortrijk werd… Mijn mini-Gent als het ware!

 

 

 

 

  • In de voorlaatste week van april…

… verkennen we New York!

Times Square

  • Mei 2016

schoenen

Mei was waarschijnlijk de meest emotionele maand vol ups en downs. Er volgden moeilijke beslissingen. Zoals: welke schoenen neem ik mee en welke schoenen laat ik achter?

 

 

 

 

Westvleteren, paté en kaasWe genoten met volle teugen van de lekkerste dingen dat België te bieden heeft… We hadden een leuk afscheidsfeestje met familie, vrienden, hapjes en drank, super muziek en bij elke zin een lach en een traan.

 

 

Tot uiteindelijk de datum daar was…

zicht uit vliegtuig

  • juni  2016 

We brengen onze tijd door in verschillende AirBnB’s in onze zoektocht naar ons appartement. We verblijven zowel in New Jersey City als in Brooklyn.

  • 15 juni 2016

Ik vier mijn verjaardag voor het eerst in het buitenland, meer bepaald in Central Park!

  • 4 juli 2016

De befaamde 4th of July vieren we niet helemaal zoals ik gewild had, maar héy, nieuwe poging dit jaar!

reuzenrad

In augustus en september doen we ons best om ons te integreren door deel te nemen aan lokale events zoals National Night Out en Labor Day Weekend.

  • 31 oktober 2016

Was natuurlijk dé periode dat we één van de meest favoriete feestdagen van de Amerikanen vierden: Halloween!

  • 8 november 2016

Niet zozeer een belangrijke dag in mijn geschiedenis, maar wel wereldgeschiedenis: ik ben getuige van een nieuw tijdperk wanneer de Amerikanen Trump als hun nieuwe president stemmen.

  • 24 november 2016

Heb ik niet neergepend op deze blog, maar we genoten toen zoals vele Amerikanen van al het lekkers dat Thanksgiving te bieden heeft. Wie me volgt op Instagram, Facebook of Twitterweet wel dat ’t Ventje en ik tijdens het Thankgsgiving-weekend een tripje ondernamen naar Buffalo waar we zelfs even de grens overstaken naar Canada om de Niagara Falls van dichterbij te bewonderen!

Niagara falls

  • Begin december 2016

Trokken we eindelijk nog eens terug naar België en mijn geliefde Gent zodat we Kerst konden vieren met familie en vrienden. Uiteindelijk bleek dat we tijd te weinig hadden om iedereen te zien die we wilden zien, of om nog eens te proeven van de typische Belgische lekkernijen. Niettemin genoten we dubbel en dik van deze periode!

Gent, l'oiseau bleu, Maeterlinck
Gent, lichtinstallatie ter ere van Nobelprijswinnaar Maeterlinck en zijn verhaal l’Oiseau Bleu

Al stonden we op…

  • 28 december 2016

..terug in New York! Want het moet gezegd, Kerst in New York maak je niet alle dagen mee! Op Oudejaar is het me helaas niet gelukt om een item op mijn bucketlist af te tikken: dé bal zien zakken op Times Square. Ik was echter wel ontzettend dichtbij! Telt dat ook?

Rockefeller Center during Christmas
Rockefeller Center tijdens Kerst

Mijn voornemens voor het nieuwe jaar 2017?

Ik maak zelden graag beloften luidop, al is het uit angst dat het net dan nooit lijkt te lukken om ze waar te maken. Bovendien zijn de meeste dingen dat ik in gedachten heb best een cliché. Zoals een gezonder lichaam in een gezonde geest. (Lees: een paar kilo’s afvallen – En ja, ik weet dat de originele quote net iets anders luidt: Mens sana in corpore sano 😉 )

Sowieso moet er dit jaar wel nog het één en ander gebeuren.

Zoals:

  • een job vinden in Amerika
  • mijn Amerikaans rijbewijs halen

Daarnaast ben ik natuurlijk onze Reisleesboekenclub niet vergeten! We bereiken bijna het einde van de leesperiode van het tweede boek. Binnenkort is het dus tijd voor de aankondiging van een nieuw boek! Meer info lees je hier.

High Point State Park - New Jersey

En als het even mogelijk is: reizen! Nu ik in Amerika woon wil ik natuurlijk nog meer van de U.S. & A. ontdekken (en niet enkel New York, Boston of New Jersey.) Bovendien bevinden we ons niet ver van de Canadese grens. Wist je dat je uitzonderlijk dit jaar alle natuurparken in Canada gratis kan bezoeken?! Dit ter ere van Canada’s 150ste verjaardag!

Blogsgewijs hoop ik opnieuw een hoger publiceertempo te bereiken en jullie dus meer leesplezier te geven.

Is er echter iets waar jij meer wil over weten? Over het leven als expat in Amerika?Over New York? Of over één van de andere plaatsen dat ik recent bezocht heb? Om maar enkele op te noemen:

Parijs

Londen

Bali

Amsterdam

Australië

Zuid-Frankrijk

Niagara Falls (Buffalo)

België

Laat hieronder of via één van de vele sociale mediakanalen gerust weten waarover ik een volgende keer mag schrijven! Your wish is my command 😉

gif De geest - Alladin

Pin voor later:

Van Oud naar Nieuw! Een blog-jaaroverzicht van 2016 en vooruitzichten voor het nieuwe jaar 2017! Gelukkig Nieuwjaar!

Categories Me

Kleur je dag!

Daar ik wacht op een werkvergunning is er de laatste tijd wat extra tijd over.

Er natuurlijk het huishouden, op ’t moment van schrijven zitten er bijvoorbeeld 3 wasmachines in. Jep, TEGELIJK. Het voordeel om over een soort miniwasserette te beschikken in je kelder. Wel duimen dat er niemand anders in ons appartementsblok zin heeft om een wasje te draaien. Het is waarschijnlijk niet echt toegelaten om alle wasmachines in gebruik te nemen. Achja, zoals ze hier zeggen: “If you don’t risk it, you don’t get the biscuit!” (“Als je je niet riskeert, krijg je het koekje niet!”.)

Verder is er ook nog het verkennen van cute little Lodi, iets dat de laatste tijd vlotter verloopt met onder andere het spelen van Pokémon Go. Zo ontdekten we dat er achter het gebouw van de politie en de bibliotheek een groot park schuilt met tennisvelden, voetbalvelden, basketbalvelden, een klein amfitheater voor optredens, een pad om te joggen, speeltuinen, enz.. En niet te vergeten, niet ver van ons deur is er New YorkAltijd genoeg te doen daar.

IMG_20160730_145748

Ik heb echter een beetje last van een soort Peter Pan syndroom en doe niets liever dan gewoonweg kleuren. Vroeger tekende ik zelf heel graag, maar het lijkt wel of ik dat verleerd ben. Het voelt bijna net hetzelfde aan als een taal onderhouden, als je het even niet meer doet… Verdwijnt het.

Daarom hou ik wel van het gigantische gamma aan volwassenkleurboeken dat nu beschikbaar is. Je kan vrij brainless, onstpannen, prentjes inkleuren. Je hoeft er geen genie voor te zijn of zelf te beschikken over honderden creatieve ideeën, maar je kan wel creatief aan de slag gaan. Helemaal brainless is het eigenlijk ook weer niet. Er gaat bij mij toch nog heel wat denkwerk vooraf aan de kleurpatronen. Het moet toch op iéts trekken, niet waar?

IMG_20160719_140035
Kleurplaatje ingekleurd door mezelf. Dat waren verdomd veel blaadjes by the way!

Eén van de beste quotes die ik las?

Door te kleuren verbind je je met de motieven en de kleuren. Ik noem het wel eens hersenmassage, het is ontzettend ontspannend. Greet Haasnoot

Heel wat mensen die het doen zeggen vaak dat het één van de beste manieren is om te onthaasten, om je gedachten even op een ander spoor te zetten. Voor velen zelfs een steun tegen depressie. Hersenmassage dus.

Soms raak ik wel eens nerveus bij het kleuren. Eens ik in gedachten heb hoe ik wil dat het er uit zal zien kan ik vaak niet meer stoppen tot de tekening af is. Of ik word gefrustreerd omdat ik per ongeluk iets inkleurde in een kleur waarmee ik dan toch niet helemaal tevreden ben. Het is iets waar nog een beetje werk aan is, het loslaten van dat soort gevoelens.

Gelukkig kan ik heel wat emoties kwijt in de tekeningen. Heb ik een treurige dag? Wel, dan kleur ik in donkere enge koude kleuren. Het liefst van al maak ik echter gebruik van de felle warme kleuren. Zelfs als ik in een mindere bui ben lijkt het wel alsof ik mezelf op deze manier kan opvrolijken.

IMG_20160707_191931

IMG_20160707_234448

Ik heb zelfs een foto genomen van bovenstaande ingekleurde tekening, één van mijn favoriete tekeningen! Deze heb ik momenteel als achtergrond staan op mijn gsm. Telkens als ik mijn gsm aan doe verschijnt er een lach op mijn gezicht!

Ook zin om te kleuren? In België was ik ook al aan het kleuren en erg tevreden van deze reeks:

[yabp 11] [yabp 12]

In deze reeks zijn de tekeningen net iets gedetailleerder en dus een grotere uitdaging dan het kleurboek dat ik nu heb. Daarenboven lopen de tekeningen helemaal tot de naad van het boek. Soms een beetje vervelend bij het inkleuren, maar persoonlijk vind ik het wel een stuk mooier. Er zijn namelijk ook kleurboeken die het plaatje in het midden plaatsen met er rond een witte rand waardoor je zelf je tekening moet afwerken of lelijke uitlopers van het inkleuren ziet.

TIP: Gebruik een latje om dit te vermijden of teken zelf een kader rond je tekening.

IMG_20160730_145654

Zoals je in bovenstaande foto kan zien is er bij het boek dat ik nu heb een witte rand rond de tekening. Handig is dat deze tekeningen makkelijk kunnen uitgescheurd worden. Als je wil kan je ze dus inkaderen. Het blijft in vele gevallen echter een pagina niet veel groter dan een A4.

TIP: Plak je tekening op een groter wit blad of een leuke achtergrond en kader de tekening in. Véél indrukwekkender. Zoals het voorbeeld hieronder.

Duinen-Kleurboekje-Brandnetel-Meneer-Kulk
© Mnr.Kulk – kleurboekvoorvolwassenen.nl

Je kan ook variëren in materialen. In de tekening hierboven is de achtergrond bijvoorbeeld ingekleurd met krijt. Denk ook aan wasco’s, aquarelpotloden, stiften, … Hou wel rekening met het soort papier van je kleurboek. Dit is niet altijd geschikt voor al deze materialen. De tekening hierboven is overigens ingekleurd door Mnr.Kulk, een 88-jarige man die dit “de beste remedie tegen ouderdomsdepressie!” vindt.

Ik denk er ook over om onderstaand boek te kopen, eens iets anders dan de bloemen of geometrische patronen:

[yabp 13]

Al moet ik hier dan wel betere kleurpotloden vinden. Er is echt waar ongelofelijk veel verschil in de kwaliteit van kleurpotloden. Bij de goedkopere versies maakt ’t niet uit hoe hard je ook duwt, er lijkt bijna niets uit te komen. Een vlak goed inkleuren zonder nog een streepje wit te zien is erg moeilijk met kleurpotloden van mindere kwaliteit.

TIP: Investeer in degelijk materiaal!

[yabp 14]

IMG_20160730_145800Voorlopig kleur ik met stiften. Het kleurboek dat ik nu heb is eigenlijk nogal religieus getint en heeft na elke tekening een Bijbelcitaat. Daar hecht ik persoonlijk niet veel belang aan, dus vind ik het niet erg dat de stift door komt op de achterkant van de pagina. De meeste kleurboeken hebben echter tekeningen aan beide kanten van het papier waardoor je dus beter met kleurpotloden aan de slag gaat.

IMG_20160730_145826

Kleur drukt uit zichzelf iets uit, dat kan men niet missen, daar moet men gebruik van maken. Wat mooi doet, werkelijk mooi – is ook juist. – Vincent Van Gogh

Heeft dit ook kleurkriebels bij jou opgewekt? Leuk! Ik ben nogal nieuwsgierig van aard, dus deel gerust jouw tekeningen via deze pagina of mijn Facebookpagina!
 IMG_20160730_144803 (1)

*Koop je een product op Bol.com via één van bovenstaande linken? Fijn! Want dan steun je deze blog daar ik een mini-klein percentje krijg op jouw aankoop. Wil je dit niet? Verwijder je cookies en ga gezellig verder met shoppen 🙂

Pin voor later:

Kleurboeken voor volwassenen: hoe, wat en waarom?

On the move

De meeste Belgen zijn geboren met een baksteen in de maag. Velen wonen bijna hun hele leven lang op dezelfde plaats, in hetzelfde ‘ouderlijke huis’. Het is iets dat ik nooit gekend heb. In mijn jeugdjaren verhuisden we gemiddeld om de 2 jaar. De laatste 10 jaar waren een beetje een uitzondering en verbleef ik min of meer op dezelfde plaats.

Al ging ik vaak nog op zoek naar andere plaatsen. Op kot in Brussel, als au pair naar Australië en zoveel meer. Als kind vond ik verhuizen niet zo fijn, mijn vriendjes achterlaten of een groter huis inruilen voor een kleiner huis was niet altijd even makkelijk. Al vond ik achteraf mijn aangenaamste kinderjaren daar op de plek waar we het kleinst gewoond hadden. Misschien omdat er veel familie in de buurt woonde of omdat ik het spannend vond om al die nieuwe vriendjes te leren kennen in de buurt.

We gingen niet elk jaar op reis, maar als we op reis gingen was het vast en zeker memorabel. Soms lukte het niet om met het hele gezin op reis te gaan, maar mijn ouders probeerden altijd een manier te vinden opdat we toch een fijne zomer hadden… Opdat we meer konden verkennen.

21197_10201071630056809_324895584_n
Met mijn grootmoeder in de haven van Calpe, Spanje

Veel mensen vragen me altijd waarom precies we zoveel verhuisden. Ik kan niet meer zeggen dat het vaak een samenloop van omstandigheden was. Een broertje erbij betekent een kamer meer nodig, opgroeien betekent meer ruimte, betere locaties zoeken om minder woon-werkverkeer te hebben, enz…. Of misschien zat het gewoon in ons bloed, dat gejaagde, dat reizende gevoel.

Mijn grootvader als paardentemmer in de circusmanège.
1236534_10201614390819067_1388156149_n
Oude circuswoonwagen. Merk ook de olifant op.

Door het circusleven is onze familie intussen uitgezworven over verschillende delen van de wereld. Niet iedereen doet nog iets met circus, sommigen zitten wel nog in een gelijkaardige ‘leefwereld’ zoals die van de kermis en de stuntshows. Anderen zijn dan zoals mijn grootvader verliefd geworden op een schone deerne en zijn dan maar blijven plakken. Tegenwoordig is het gelukkig makkelijker contact houden met de familie, dankzij dingen zoals Facebook. Helaas zijn er intussen ook heel wat contacten verloren gegaan. Sinds mijn grootvader – de pater de familias – gestorven is voel je hoe het contact verminderd is.

Soms vraag ik me wel eens af hoe het ons hier zal vergaan. Stel dat we hier blijven en kinderen krijgen. Kleine Amerikaantjes begod. (Volgens mijn ventje is dat interessant gezien we dan kans hebben dat een nakomeling van ons zowaar president van Amerika kan worden.) Ik vrees dat ze een rare mengeling van Amerikaans – Gents – West-Vlaams zullen spreken. (Please alles behalve de sound van Astrid Bryan!) Ze zullen enkel en alleen maar een strenge moeder hebben en maar heel zelden kunnen verwend worden door hun grootouders. Ik zie het al helemaal voor me hoe ik als oude oma misschien ooit tegen één van mijn kleinkinderen zeg:

“One day I’ll take you to Ghent, the most beautiful city of Belgium!”

– “Where is Belgium Nana?”

“Have you heard of Brussels? Waffels, chocolate and beer?

– “Erm…”

Mijn vorig ‘ouderlijke thuis’ tijdens het WK en de representatie van de landen waar onze familie zich overal bevindt

Soms mis ik het wel, dezelfde plek waar je naar kan thuis komen. Zeker op het moment van dit schrijven. Vandaag zijn we verhuisd naar onze 2de AirBnB. Over een week verhuizen we naar een 3de AirBnB. Enerzijds wil ik veel verschillende buurten verkennen voor ik een definitieve plek uit kies. Anderzijds wil ik niets liever dan mijn woonst het mijne maken. Ik wil me ook echt ergens thuis voelen, maar op dit moment leef ik uit een koffer.

Dat wil ook zeggen dat je idiote dingen tegen komt. Zoals je favoriete sjaal vergeten in een taxi om van AirBnB 1 naar AirBnB 2 te gaan. Of zoals die keer dat ik ’s ochtends meende dat ’t ventje een belangrijke tas voor ’t werk vergeten was. Ik snelde de deur uit en holde hem achterna. Bleek dat hij ’t toch niet nodig had. Achja, niet erg, beter zo dan dat hij misschien in de problemen zat. Dan maar terug het bed inkruipen en die jetlag van me af proberen schudden.

Of nee toch niet. Dat ging niet. Ik had mezelf buitengesloten. En ik had enkel en alleen een peignoir aan. SH*T! ’t Ventje opnieuw achterna geroepen. Terwijl ik op de gang in spanning afwachtte ging hij op zoek naar een reservesleutel. Een naburig koffiehuis bleek goed bevriend met de AirBnB-uitbater en had een hele bos sleutels. Ik schaamde me dood. “No worries, I have to do this all the time.”, troostte de barista me. Uhu, maar staat iedereen ook in zijn peignoir op de gang? Gelukkig duurde ’t niet al te lang en kon ik ’t ventje opnieuw een afscheidszoen geven zodat hij naar zijn werk kon. (Al een chance dat hij glijdende uren heeft.)

1375298_10202192724763476_216534025_n
Mijn slaapkamer met zicht op zee in Mornington, Melbourne, Australië. In de beach house van mijn host family.

Door veel rond te reizen, te verhuizen gaat je blik wel open. Het is steeds opnieuw een beetje eng, ook al weet je dat je situatie bijvoorbeeld beter wordt. Het is echter ook vermoeiend, want alles moet je weer van voren af aan leren. Zoals een supermarkt in de buurt vinden, een huisarts, openbaar vervoer, nieuwe (hopelijk goede) buren leren kennen, …

Architectuur en woonstijlen verschillen zo snel per regio, laat staan per land. Je ziet dingen die je anders nooit zou zien. Huizen met vreemde lay-outs, verborgen zolders en knusse hoekjes. Je leert hoe anders een huis er kan uit zien en toch steeds weer je thuis kan zijn.

Als er één iets is dat ik wel geleerd heb is het dat wel:

Home-is-Zeegroen1

 

Pin voor later:

On the move - als verhuizen in je bloed zit...